Hermans werd gevraagd voor een tweede seizoen én stelt ze zich de komende verkiezingen opnieuw verkiesbaar. Het is druk, maar dat is lang niet ongewoon voor senioren. En daar weet Margriet na haar tv-comeback op Eclipse TV alles van.

 

Je palmares is uitgebreid: leerkracht, politica, zangeres en presentatrice. Wat waren tot nu toe je gelukkigste jaren?
 

“Ik ben maar gelukkig geworden vanaf mijn dertigste, bij de start van mijn openbaar leven. Toen ik begon te zingen en televisie begon te maken, leefde ik pas echt op. Het was ook nodig, want ik kwam op dat moment uit een zware depressie. Er werd me vaak gevraagd waarom de start van mijn publiekelijke carrière zo lang op zich liet wachten, maar zoiets kan je nu eenmaal niet forceren. Het moment moet er zijn en je moet de juiste personen ontmoeten. Jezus begon ook pas aan zijn openbaar leven op zijn dertigste. Ik ben al lang blij dat het mijne niet stopte op 33-jarige leeftijd. Ik wil liever ook niet gekruisigd worden, al proberen ze dat soms wel. Ik kan mijn mond niet houden en dat heeft al vaak voor problemen gezorgd.”

 

Zijn er dingen die je anders zou doen als je terugkijkt op je leven?
 

Een 55-plusser kan dan wel geen járen arbeid meer garanderen, maar moet daarom ook niet meteen afgeschreven worden.

“Ik vrees van niet. Daar heb ik net iets te veel zelfkennis voor. Mij laten terugkeren in de tijd zou niet veel veranderen, niet met mijn karakter. Nochtans zeg ik tegen mijn echtgenoot na elke krasse uitspraak dat ik mijn mond ga houden. Maar die momenten van bezinning duren nooit lang (lacht). Ik ben met de jaren wel iets genuanceerder geworden, maar als het erop aankomt, kan ik het niet laten om te zeggen wat ik denk. Ik ben recht door zee en hou daar ook van. Je moet met de waarheid naar buiten durven te komen. Waar zijn we anders mee bezig?”

 

In maart had je opnieuw een eigen tv-programma, ditmaal op Eclipse TV, waarin je mensen op leeftijd interviewt. Vanwaar die keuze?
 

“Eclipse TV richt zich op 55-plussers en daar hoor ik met mijn 64-jarige leeftijd dus ook bij. De gemiddelde 55-plussers zit niet te wachten op een nieuwe reeks van Expeditie Robinson of Temptation Island. Zij willen iets bekijken dat over hun leefwereld gaat. Het succes van tijdschriften als Plus-magazine bewijst dat die leeftijdscategorie een grote markt omvat die nog niet genoeg geëxploreerd wordt. De talkshow op Eclipse TV sprak me vooral aan omdat ze me de kans gaven om mensen over hun dagelijkse leven te interviewen. Ik hou er enorm van om te horen over wat mensen bezighoudt en dat is bij de 55-plusser bijzonder uitgebreid: van nieuwe wetgevingen op vlak van schenkingen en legaten tot muzieksmaak of het vinden van een nieuwe job. Zo had ik onder andere een interessant gesprek met de eigenaar van een interimkantoor voor senioren. Een 55-plusser kan dan wel geen járen arbeid meer garanderen, maar moet daarom ook niet meteen afgeschreven worden. Het is niet evident om als 55-plusser plots opnieuw op de arbeidsmarkt terecht te komen.”
 


 

Hoe anders zijn de eisen voor en van senioren nu in vergelijking met vroegere generaties?
 

 “Het is niet zo dat het leven stopt wanneer we met pensioen gaan, integendeel. Senioren vergeten dat ze senioren zijn. Ze gunnen zichzelf geen rust meer: reizen, op de kleinkinderen passen, nieuwe hobby’s ondernemen, enz. De tijd dat grootouders de hele dag thuiszaten, lijkt voorbij. Tot rust komen is een kunst waar ook ik het lastig mee heb. Je hebt in principe veel meer vrije tijd, maar die vul je uiteraard ook in met zaken waar je voordien geen tijd voor had. In momenten van ontspanning wil je dan ook die interesses zien terugkomen op tv. Waar zijn andere leeftijdsgenoten mee bezig? Of wat is er ooit gekomen van de Parijse straatkinderen die tijdens de zomer bij gegoede Belgen hun vakantie mochten doorbrengen? In het voorjaar interviewde ik een vrouw die zo’n meisje opving tijdens de zomervakanties en die haar na verloop van tijd als haar eigen dochter beschouwde. Dat meisje is nu een succesvolle ontwerpster in Parijs. Het is een verhaal achter het nieuws van toen dat op veel interesse kan rekenen bij senioren.”


Tot rust komen is een kunst waar ook ik het lastig mee heb. Je hebt in principe veel meer vrije tijd, maar die vul je uiteraard ook in met zaken waar je voordien geen tijd voor had.
 

“En waarom ook niet bij een jonger publiek? Leren over vroeger hoeft zich niet te beperken tot de geschiedenis uit onze schoolboeken. Het klinkt cliché, maar in onze tijd zag het er heel erg anders uit dan nu. Wij zijn grootgebracht zonder computer en andere technologische snufjes. Een draagbare telefoon was ondenkbaar in onze jeugd - wij moesten op zoek naar een telefooncel. Of neem nu het verkeer: toen de ring in Turnhout opende, gingen we daar met plezier eens over rijden. Dat was toen geweldig, terwijl het nu de hel is. Alles zit vast. Ik heb medelijden met de werkende mens die dagelijks in de file staat.”

 

Jij bent officieel ook met pensioen, hoe zien jouw dagen eruit?
 

“Druk! (Lacht) Ik heb me opnieuw verkiesbaar gesteld voor de gemeenteraadsverkiezingen in mijn thuisgemeente Oud-Turnhout. Ik treed ook nog tamelijk veel op en begeleid mijn dochter Celien die revalideert van een dubbel herseninfarct - het gaat gelukkig wel al veel beter met haar. Daarnaast geniet ik af en toe van een fietstochtje, omdat ik het toch belangrijk vind om in beweging te blijven.”