Als twintiger een 19e-eeuws kasteel kopen. Het is weinigen gegeven, maar Paul De Grande speelde het klaar. Door vanaf zijn zestiende hard te werken en altijd bij te willen leren, slaagde hij erin om één van de balangrijkste antiquairs van ons land te worden.
 

Hoe bent u, zelfs zonder diploma middelbaar onderwijs, in die wereld terechtgekomen?

“Ik wist al van kindsaf dat ik antiquair wilde worden. Ik ben op mijn zeventiende van school gegaan en kluste in het weekend bij in restaurant De Casserole, nu hotelschool Ter Groene Poorte. Dat pand stond vol antiek waar ik een enorme interesse voor had: een mooie hollandse klok, een prachtige slede van de 18e eeuw, veel koper en tin. Daar is de passie voor antiek ontstaan. Mijn ouders hadden liever dat ik ging studeren, maar ik was te gepassioneerd voor mijn toekomstige beroep. Bij ijzerhandelaars ging ik op zoek naar koper en tin, dat ik dan bij antiquairs probeerde te verkopen. Uiteindelijk ben ik een winkeltje gestart langs een drukke steenweg tussen Eeklo en Brugge. Ik kon dat heel goedkoop huren en probeerde er mijn waar aan de man te brengen. Gaandeweg had ik genoeg geld - 20.000 Belgische frank - om een reis naar Engeland te ondernemen. Daar kon ik mijn ogen niet geloven: in dat land zaten veel goede antiquairs waar ik enorm veel van kon bijleren. Bovendien hadden zij veel spullen waar ik veel winst op kon maken. Daar zag ik hoe je een goed stuk kon vinden en het met een beperkte winst kon verkopen zodat de kopers – antiekhandelaars - er ook nog aan konden verdienen.”
 

Op uw 24ste, u was toen zes jaar aan het werk als antiquair, heeft u dit kasteel gekocht. Hoe heeft u dat kunnen realiseren?

“Ik werkte dag en nacht. Ik heb in mijn jeugd elk moment gebruikt om bij te leren en mijn ogen te trainen. Minstens twintig jaar ben ik elke week naar Engeland getrokken. Een van mijn sterke punten was dat ik alle grote en kleine winkels afschuimde en tegelijk alle prijzen vergeleek. Door de drang om bij te leren en mijn oog voor detail slaagde ik erin betere stukken te kopen. De zaak vergrootte en ik had uiteindelijk een grote vrachtwagen nodig om mijn aankopen te transporteren. Begin jaren 70 kwam ik te weten dat er in New York Europese antiek te vinden was. In de jaren 30 zijn er boten vol antiquiteiten naar de VS verhuisd. Daar kocht ik mooie stukken tegen een lage dollarprijs. Op een bepaald moment hoorde ik dan dat dit kasteel te koop was. Ik heb mijn notaris meegenomen en heb een bod gedaan. Intussen ben ik al 45 jaar eigenaar. Al die tijd woon ik in een interieur waar alles te koop is.”
 


 

Kan iemand vandaag nog rijk worden door de aankoop van antiek?

“Geld verdienen met antiek is nog mogelijk, maar vraagt voorbereiding, passie en hard werken. Als je goed rondkijkt, kan je de juiste dingen op de kop tikken. Die passie voor het vinden van het juiste object is nodig, niet de passie voor de winst. Verzamelaars zullen altijd interesse blijven tonen om antiek te kopen. Zo zijn beelden een typisch item dat heel gegeerd is en waarvan de waarde stabiel blijft. Meubels zijn minder gegeerd dan vroeger, maar hebben ook nog altijd hun publiek. Er blijft dus wel een markt bestaan. Vandaag kopen mensen trouwens minder en minder antiek als investering, maar eerder omdat ze het stuk graag zien en in hun woning willen plaatsen. Dat is een positieve evolutie. Bovendien combineren mensen steeds vaker antieke kasten met moderne stukken. Het blijven immers kwaliteitsvolle stukken die je interieur net dat tikkeltje meer karakter geven.”
 

Waar moet een verzamelaar op letten wanneer hij antiek koopt?


Geld verdienen met antiek is nog mogelijk, maar vraagt voorbereiding, passie en hard werken.
 

“Wanneer je een stuk bij een veiling ziet en echt geïnteresseerd bent, vraag je best naar het ‘condition report’. Dat wordt opgesteld door een expert. Daarin staan alle kwaliteiten, maar ook alle fouten van het product. Als daar een periode op staat, klopt die ook écht. De expert is daar verantwoordelijk voor. Indien die datum niet blijkt te kloppen, mag je het stuk teruggeven. Maar wees ook altijd écht geïnteresseerd bij een aanvraag, want de expert heeft er heel wat tijd in gestoken.”
 

Heeft de komst van het internet veel veranderd aan de antiekhandel?

“De komst en het aanbod van internet heeft de interesse en smaak van mensen veranderd. Je kan sneller hoge en lage prijzen opsporen en je kan sneller zien waar de stukken aangekocht worden. Internet geeft wel vaak een verkeerd beeld. Wanneer je iets in werkelijkheid ziet, kan het heel wat minder of meer waarde hebben.”

Is het wel veilig om online te bieden op antiek?


Wanneer je een stuk bij een veiling ziet en echt geïnteresseerd bent, vraag je best naar het ‘condition report’.
 

“Let zeker op bij online veilingen. Daar lijkt het soms alsof je met veel anderen aan het bieden bent, terwijl dat niet altijd het geval is. De prijs wordt dan automatisch opgejaagd tot de vooraf ingestelde limiet bereikt is. Maar dat wil niet noodzakelijk zeggen dat je bedrogen bent, want hopelijk kan het stuk veel meer waard zijn dan je bod. Bij de grote veilinghuizen kunnen de prijzen dan weer te hoog zijn ingesteld of geschat. Internet zal een antiquair volgens mij dus nooit overbodig maken, omdat die met veel meer kennis van zaken een stuk kan beoordelen. Een klant kan zich goed voelen bij een handelaar en hem beschouwen als zijn vertrouwenspersoon.”

Zijn er tips die u kan geven om antiek te beveiligen en te verzekeren?

“Zorg uiteraard altijd voor een goede verzekering. Maak daarnaast een goede fotoreeks, zodat je in het geval van diefstal kan bewijzen wat je in huis had. Zo is het object veel sneller op te sporen wanneer het te koop wordt aangeboden. Dankzij het internet is de antiekmarkt wel veiliger geworden.”